จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์

บทที่ 1573 เรื่องที่ไม่มีใครรู้

ในเวลานี้ ในฝั่งซ้ายที่เป็นศาลาดอกไม้ที่อยู่บนตึก

มีผู้ชายที่ใส่ชุดสีทอง มีใบหน้าที่หล่อเหล่าและสง่างามมากๆ กำลังยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ผ่านไปไม่นาน มีผู้หญิงที่ผอมบางและใส่ชุดสีดำ ค่อยๆเดินเข้ามา

ชายวัยรุ่นหันหน้ากลับมาและพูดด้วยรอยยิ้ม "น้องสาว คุณคิดว่าคนๆนี้เป็นยังไงบ้าง ?"

ผู้หญิงคนที่ไม่ใช่ใครที่ไหน เธอก็คือองค์หญิงเก้าและชายวัยรุ่นที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเธอก็คือไท่จื่อ

เรื่องที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ โดยทั่วไปทุกคนคิดว่าองค์หญิงเก้าป่วยหนักและมีโรคประจำตัว แต่องค์หญิงเก้าเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาเลย เธอกับองค์ชายแปดเหมือนกันเลย ต่างเป็นคนสนิทขององค์ชายสาม

เพราะพวกเขาสามคนเกิดจากแม่คนเดียวกัน และตั้งแต่เล็กจนโตก็เติบโตมาพร้อมกัน มีความสนิทกันมากๆ

ผู้คนส่วนใหญ่ ร่วมถึงข้าราชสำนักต่างๆก็มีความคิดแบบนี้เหมือนกัน ถ้าไม่มีองค์หญิงเก้าค่อยช่วยเหลือ องค์ชายสามไม่สามารถแย่งชิงบัลลังก์กับไท่จื่อได้อยู่แล้ว

แม้แต่อ๋องบุ๋นที่ยอมอยู่ข้างองค์ชายสาม ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะองค์หญิงเก้า

ทั่วราชสำนัก ทุกคนต่างอุทานด้วยความรู้สึกเสียดาย ถ้าองค์หญิงเก้าไม่ได้เป็นผู้หญิง คนที่สามารถต่อกรกับไท่จื่อได้นั้น คงไม่ใช่องค์ชายสามอย่างแน่นอน

เรื่องเหล่านี้สามารถแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน องค์หญิงเก้าคนนี้เป็นบุคคลที่อันตรายและน่ากลัวมากๆ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครคาดคิดถึงเลย

องค์ชายแปดเป็นคนขององค์ชายสามอยู่แล้ว แต่องค์หญิงเก้ากลับไม่ได้เป็นแบบนั้น

ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอก็เป็นคนของไท่จื่อ

ยิ่งไม่มีใครรู้ การที่องค์ชายสามขึ้นมามีอำนาจ เป็นเพราะได้รับความช่วยเหลือจากองค์หญิงเก้า

และพวกเขาไม่เคยมององค์ชายสามเป็นคู่ต่อสู้มาก่อนเลย

การขึ้นมามีอำนาจขององค์ชายสาม เพื่อขึ้นมาค้านอำนาจของคู่ต่อสู้ที่พวกเขาหวาดกลัว

เมื่อได้ยินคำถามของไท่จื่อ องค์หญิงไออยู่สักพัก สายตาของไท่จื่อเปล่งประกายทันที สายตาของเขามีแต่ความกังวลและห่วงใย แต่เขากลับยืนอยู่ที่เดิมและไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆเลย

เพราะเขารู้ตัวดี ถ้าตัวเองแสดงความห่วงใยออกมาแม้แต่นิดเดียว ผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านหน้าจะโกรธมากๆ !

เธอไม่ยอมให้เขาแสดงความห่วงใยออกมา!

เป็นอย่างนั้นจริง เมื่อเห็นการกระทำของไท่จื่อ ทำให้องค์หญิงเก้าหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา สายตาอันเย็นชาของเธอกลับเผยความอ่อนโยนออกมา

แต่ความอ่อนโยนนั้น แสดงออกมาแค่แป๊บเดียวเท่านั้น

องค์หญิงเก้าเดินไปข้างหน้าสองก้าวและมาถึงข้างๆไท่จื่อ และมองไปที่ลานเล็กๆนั่นทันที

เธอถอนหายใจและพูด"คนๆนี้ไม่เลวเลย ตั้งแต่เกิดเรื่องที่หน้าประตูใหญ่จนถึงเรื่องเมื่อสักครู่ แสดงให้เห็นว่าคนๆนี้ชำนาญด้านการควบคุมสถานการณ์ได้ดีมากๆ และเป็นคนที่ทำอะไรก็เด็ดขาดมากๆด้วย!"

"แต่พลังของเขาอ่อนแอไปหน่อย"

"แดนจิตปฐมตอนต้น……"

"ใบหน้าของเขาไม่คุ้นเลย น่าจะเป็นคนที่ไม่ค่อยมีฐานะ!"

"ถ้าจะเลือกคนๆนี้จริงๆ เขาต้องมีความสามารถมากกว่าคนอื่นๆที่มีฐานะสูงศักดิ์กว่า!"

"อย่างไรก็ตาม คนๆนี้ไม่เลวจริงๆ"

"ค่อยสังเกตเขาไปสักพักแล้วค่อยตัดสินใจก็ได้!"

ในสายตาของพวกเขา เมื่อพูดถึงฐานะ อย่างน้อยคนๆนั้นต้องเป็นลูกศิษย์ของสำนักระดับสอง

ถึงแม้สำนักพวกนี้จะสู้เก้าสำนักใหญ่ไม่ได้ แต่ความแข็งแกร่งของสำนักพวกนี้ก็ไม่ควรต่างกันมากเกินไป อย่างนี้ถึงจะเรียกได้ว่าเป็นคนที่มีฐานะสูงศักดิ์

ถ้าคนๆนั้นไม่ใช่คนของสำนักระดับสอง เมื่ออยู่ในราชวงศ์ก็คงไม่มีอำนาจอะไรเลย

คนประเภทนี้ก็คงเป็นคนที่ไม่มีฐานะอะไรเลยจริงๆ

เมื่อไท่จื่อได้ยิน เขาก็พยักหน้าทันที"โอเค ทำตามที่คุณบอกก็แล้วกัน!"

เดิมที คำพูดนี้ก็เป็นแค่คำพูดที่ดูธรรมดามากๆเท่านั้น!

แต่เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ สีหน้าอันนิ่งสงบขององค์หญิงเก้าก็เปลี่ยนไปทันที สีหน้าของเธอแย่มากๆ

"ทำตามที่ฉันบอก คุณหมายความว่าไง ?"

"ฉันเป็นใคร

"แล้วคุณเป็นใคร?"

"คนอย่างฉัน!"

"ถ้าพูดแบบน่าฟังหน่อย!"

"ฉันก็เป็นแค่องค์หญิงเท่านั้น!"

"ถ้าพูดแบบน่าเกลียดหน่อย!"

"ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงเท่านั้น!"

"แต่คุณ?"

"เป็นไท่จื่อ!"

"เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์คนต่อไป!"

"ถ้าเสด็จพ่อไม่อยู่แล้ว คุณก็ต้องทำหน้าที่กษัตริย์!"

"อนาคตข้างหน้า คุณจะเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุด!"

"คุณต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง?"

"ทำตามที่ฉันพูดทุกอย่าง?"

"ถึงแม้เรื่องเหล่านี้ ฉันจะพูดถูก แต่คุณก็ไม่ควรพูดแบบนี้!"

"คุณในฐานะกษัตริย์ คุณต้องมีความเด็ดเดี่ยวและนิสัยของกษัตริย์ด้วย"

"คุณทำให้ฉันผิดหวังมากๆ!"

สีหน้าของไท่จื่อเปลี่ยนไปทันที

ตอนที่เขาพูดคำนี้ออกมา เขารู้ตัวได้ทันที เขาพูดผิดจริงๆ

ตอนนี้เขาหายใจเข้าลึกๆ และไม่ได้แสดงอะไรออกมา

เขาถอนผมเส้นหนึ่งออกมา จากนั้นก็เก็บไว้ในอ้อมกอดอย่างระมัดระวัง

จากนั้นก็ทำตัวเหมือนไม่เคยมีเรื่องนี้เกิดขึ้นมาก่อน

เขามองหน้าองค์หญิงเก้าแล้วพูด"แม้แต่น้องเล็กยังพูดว่าต้องค่อยสังเกตคนๆนี้ เขาน่าจะมีความสามารถบางอย่างอยู่ อย่างไรก็ตาม หลังจากสังเกตไปสักพักแล้วค่อยมาตัดสินใจจะดีกว่า!"

"งานย่องเยาว์กำลังจะเริ่มแล้ว"

"คงมีโอกาสได้สังเกตอย่างแน่นอน!"

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ สีหน้าขององค์หญิงเก้าก็ดีขึ้นมาทันที

เนื่องจากเมื่อสักครู่เธอโกรธมากๆจนเลือดลมไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอไออย่างรุนแรงอีกครั้ง

ไท่จื่อฝืนดูต่อไปไม่ไหว เขาหันหลังทันที ผ่านไปไม่นาน มีชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามา


จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์
คุณสามารถใช้ปุ่มลูกศรซ้าย/ขวาเพื่อถอยหลัง/ไปข้างหน้า
ประเมิน: 10.0/10 จาก 27 โพล
loading...